“Als slechthorende stage lopen in Zuid-Amerika? Als je dat een paar jaar geleden tegen me had gezegd, had ik niet gedacht dat het mogelijk zou zijn. Maar ik houd wel van uitdagingen en dus ben ik toch naar Suriname geweest voor mijn opleiding tot tandartsassistente. Een prachtige ervaring. Zo zie je maar weer dat je je niet moet laten tegenhouden door je slechthorendheid of doofheid, maar in je droom moet geloven. Na het behalen van mijn diploma wil ik graag verder leren voor mondhygiëniste. Misschien start ik zelfs wel mijn eigen praktijk. Als ik iets graag wil, ga ik er ook echt voor.

Als ik nu terugblik, realiseer ik me dat ik zonder mijn CI niet zover zou zijn gekomen. Ik ben dus erg blij en dankbaar dat er zo’n fantastisch ding bestaat. Door mijn CI kan ik zowel in de doven- als in de horende wereld leven. In de horende wereld voel ik me als een slechthorende. De communicatie verloopt meestal prima en ik heb alleen tijdens mijn opleiding een tolk bij me. Maar thuis en in de dovenwereld voel ik me weer echt doof.

In groepen communiceren zal wel altijd lastig blijven. Het is vaak even afwachten of ik de ander kan verstaan. Als het moet, vraag ik om herhaling of maak ik duidelijk dat ik slechthorend/doof ben. Gelukkig kan ik erg goed liplezen. Daardoor heb ik ook niet zo snel last van achtergrondlawaai. Wel ben ik erg moe aan het einde van de dag als ik de hele dag onder horenden ben geweest of in een nieuwe omgeving met nieuwe mensen. Dan moet ik weer wennen aan de nieuwe stemmen en me extra goed concentreren. Hier ben ik me niet altijd van bewust, misschien omdat ik nog jong ben en zo veel dingen leuk vind. Ik moet dus nog wel leren dat ik af en toe op de rem moet trappen en aan mezelf moet denken.”